Sumarfrí í nóvember

Ég vil byrja á því að senda kveðju til fjölskyldunnar minnar á Íslandi, mér þykir rosalega vænt um ykkur og það er ótrúlega erfitt að vera svona langt í burtu á þessari stundu.

Núna er liðinn 101 dagurinn minn hérna í Argentínu það er ótrúlega langur tími en samt svo stuttur tími. Ég er búin að gera svo rosalega margt o upplifa svo margt. Ég er alveg viss um það að ég strax búin að þroskast eitthvað, ég vona það allavegana.


En eins og titillinn segir þá er ég komin í sumarfrí og verð það næstu þrjá mánuðina. En undanfarnir dagar:


Á miðvikudaginn þá var komið að því að sækja pakkan minn frá Íslandi til Neuquén. Sandro pabbi hennar Kris var svo elskulegur að skutla mér. Við komum  á staðinn og þurftum að bíða í svona klukkutíma sem mér fannst bara mjög vel sloppið. Svo var kallað á okkur og við látin inn í eitthvað herbergi og pakkinn var opnaður og skoðaður. Svo var okkur bara leyft að fara og ég þurfti ekki að borga neitt sem er frekar óvenjulegt vegna þess að Kris er búin að fá þrisvar sinnum sendingu og þurfti að borga í öll skiptin. En maður er bara heppin, allavegana stundum. Takk kærlega fyrir pakkan var alveg rosalega glöð :D


Fimmtudagurinn var svo seinasti skóladagurinn. Við mættum aðeins seinna en venjulega og þegar dagskráinn byrjaði settumst við út í sólina sem var allt of sterk. Það var byrjað á því að Fánaberinn, hann er kosinn af öllum nemendum og kennurum í skólanum og stelpan sem fékk heiðurinn er einmitt með mér í bekk. Svo eru tveir nemendur sem fá að fylgja og önnur stelpan er í mínum bekk líka. Það var spilaður hinn dramatíski argentínski þjóðsöngur og allir sungu með nema ég. Svo voru veitt verðlaun fyrir hæstu meðaleinkunn, besti skólafélaginn og svo fengu allir metalíu sem hafa mætt alla daga í skólann og það voru alveg þó nokkrir. Eftir þessi formlegheit þá var haldið á torgið og við borðuðum og svo voru teknar hellingur af myndum með bekknum. Það er hefð seinasta skóladaginn að henda hvert öðru í einhverskonar læk sem er rétt hjá torginu. Og auðvitað var byrjað að nýðast á skiptinemanum, OG allir í bekknum hentu mér út í. Það var frekar kalt eftir á þannig að maður þurfti að skella sér í sturtu. 


Á Föstudagskvöldið var mér boðið í Asado með fjölskyldunni hennar Kris. Fórum heim til einhvers frændans og borðuðum og skelltum okkur til Roca til þess að kaupa ís. Komum svo heim um miðja nótt. 


Bajada kallast útskriftaveisla hérna í Argentínu. Þá eru útskriftanemarnir leiddir niður af sviði og fyrir neðan bíður fjölskyldan. Þetta var Bajada hjá grunnskólanum hérna í Cervantes. Frekar leiðinlegt...en það er önnur Bajada hjá menntaskólanum hérna næstu helgi þannig að þá fær maður að kynnast þessu betur. Eftir að ég og Kris vorum búnar að láta okkur leiðast í smá stund fórum við með Sandro og Tobías (litli bróðir Kris) til Roca í bíltúr. Fórum á svona stað þar sem fólk rennir sér á hjólabrettum, hjólum og þess háttar. Eftir að hafa verið þar í nokkra stund fórum við heim. Ég var komin upp í rúm og ætlaði að fara að sofa en þá byrjaði þessi skemmtilega argentínska rigning/haglél. Þannig að ég þurfti að bíða nokkra stund vegna þess að það er ekki svefnfriður fyrir þessum hávaða. Loksins náði ég að sofna og svaf til átta.


Í dag (gær tæknilega séð) var svo haldið að stað í kirkju klukkan níu. Comunion heitir það þegar börn fá í fyrsta skipti að borða brauðið í krikjunni (líkami krists). Litla systir mín hún Lucía náði þeim merka áfanga í dag. Ég segi merka vegna þess að hún er búin að þurfi að læra fyrir þetta í tvö ár. Takk fyrir. Svo eftir svona tvö til fjögur ár þá fermist hún. Þetta var mjög líkt fermingu nema það er engin veisla á eftir eða neitt þannig. 


Þetta er búin að vera svo erfiður dagur í dag en samt góður. Trúnaðarmaðurinn minn kom í heimsókn og það er alltaf gaman að sjá hana. Svo ætluðum við að fara á Boliche en það var hætt við það, það er ástæðan fyrir því að ég er ekki farin að sofa haha. 


Skelli inn nokkrum myndum:

Fallegi bekkurinn minn seinasta skóladaginn

Marcelo og Sheyla

Þetta er bara klassík í Argentínu

La bajada

Steiktar Empanadas

Hjólabrettastaðurinn í Roca

Comunion hjá Lucíu

Lucía með gamlli frænku sem er nýkomin úr lungnaígræðslu

Ég og Lucía :)

Ég vona að það séu ekki mikið af stafsetningarvillum :)

Þangað til næst

-Hrefna Björk

3 meses!

Núna er ég búin að vera hérna í Argentínu í 3 mánuði. Ég man enn þá svo vel eftir því þegar ég lenti á flugvellinum í Neuquén og maður sá allar fjölskyldurnar. Þau létu eins og geðsjúklingar og ég held að ég hafi ekki verið sú eina sem fór hjá mér. Þegar maður hitti svo fjölskylduna í fyrsta skiptið þá var maður svo feimin að maður gleymdi allri spænsku sem að maður kunni. En í dag er allt orðið gott og maður þekkir fjölskylduna bara orðið mjög vel og ég veit að þau verða alltaf partur af mér sama hvar ég er stödd í heiminum.


En af hinni vikulegri dagbók.


Villa Regina...er 50.000 manna bær í 27 km fjarlægð frá Cervantes. Ég, Kristine og hennar fjölskylda fórum þangað á sunnudaginn fyrir viku. Þessi bær er alveg rosalega fallegur og hefur ýmislegt merkilegt að geyma. Við fórum að skoða indíjánastyttu sem er uppi á hárri hæð. Enduðum svo á torginu fyrir neðan og drukkum maté :)

Mynd tekinn af  hæðinni fyrir ofan  (um 80 metrar)  Villa Regina

Þetta er bíll ungs herramanns sem ákvað að svipta sig lífi eftir að hafa rifist við kærustuna sína. Það er ekki búið að fjarlægja bílinn en það eru samt liðin svona 3-5 ár

Indíjáninn Comahue sem er 13 metrar á hæð og vegur 35000 kg

Kapella sem er í 80 metra hæð

 

Bara til að sýna ykkur hvað ég er að njóta lífsins! :)

Despedida...heitir hátíð sem haldin er fyrir útskriftanema í Argentínu. Það er venjulega á kvöldin og allir klæða sig upp í grímubúninga. En ekki í mínum skóla. Seinasta mánudagsmorgun þrömmuðum við fjórðu og fimmtubekkingar út á einn af ávaxataökrunum hérna rétt utan við Cervantes. Við fjórðubekkingar þurftum að skipuleggja þetta og svo á næsta ári gerir einhver annar það fyrir þau sem eru með mér í árgangi en ég verð farin til Íslands aftur þá.  Við mættum í skólan aðeins seinna en venjulega og svo lögðum við að stað, sumir labbandi, sumir á fjórhjóli og aðrir á (tví)hjóli. Svo var bara skoðað sig um og ég tók fullt af myndum því þetta var allt annað umhverfi heldur en ég er vön á Íslandi. Við til dæmis borðuðum kirsuber beint af trjánum. Svo var borðað "Choripan" sem er fransbrauð með einhverskonar pulsu sem er mjög feit og mér finnst það ekki gott  :/ eftir hádegismatinn voru leikir með vatni og vatnsblöðrum og það var ótrúlega gaman. Svo var bara haldið heim á leið seinnipart dags.

Ávaxtaakurinn

Smá svona umhverfismynd

Ég og Kris að vera kjánar

Sólin er alveg ótrúlega sterk hérna en þetta var eini dagurinn sem ég brann (og einungis á einum litlum blett sem ég gleymdi að setja sólarvörn á!).

Kirsuber beint af trjánum

Við urðum soldið blautar haha

Nóg af gosi 

Skelltum okkur svo í skuggan því að hitinn hérna er nú þegar orðinn alveg ótrúlega mikill!

Punta...er skemmtistaður í General Roca. Sá sami og við fórum á seinustu helgi. En þennan laugardag var bingó skólanum hjá mér. Ég og Kristine fórum samt ekki út af því að við vorum búnar að ákveða að hitta hina skiptinemana sem eru í Roca. Við byrjuðum á því að borða empanadas (uppáhaldið mitt) og horfðu á Grey´s Anatomy (hitt uppáhaldið mitt) svo skutlaði pabbi Kristinar okkur til Roca heim til Friedrike sem er skiptinemi frá Þýskalandi. Þangað kom svo Fha sem er skiptinemi frá Taílandi. Fha er búin að vera hérna í 8 mánuði en Friedrike bara þrjá eins og ég en samt eru þær báðar að fara heim í janúar. Það er svo allt of stutt að vera hérna bara í fimm mánuði. Maður þarf allavegana ár, þótt ég sé ekki einu sinni viss um að það dugi mér haha. Eftir að við vorum búnar að vera í smá stund heima hjá þýska skiptinemanum fórum við ásamt bróður Friedrike og pikkuðum upp systur Fha. Fórum svo á einhvern bar og spiluðum...veit ekki alveg hvort að það sé eitthvað venjulegt. En Kristine og ég leiddumst þannig að við fórum einar á Punta (skemmtistaður) þar sem við hittum systikini okkar og Shey (systir skiptinemans sem fór heim). Það var verið að halda upp á afmæli skemmtistaðarins og þess vegna var meira fólk og meira gaman. Eitt sem var samt ekki við mitt hæfi var að það voru tvær stelpur sem unnu við það að dansa og önnur var í svo gegnsæjum og efnislitlum fötum að mér leið eins og á súludansstað, hún staldraði þó stutt við sem betur fer. Svo var dansatriði sem einhverjir krakkar höfðu undirbúið og það var mjög flott. Rákumst á alla hina skiptinemana (nema einn!) sem eru í Roca á skemmtistaðnum. Svo var bara haldið heim á leið um sjöleitið og ég gisti hjá Kris. 

Kristine, Fha og Friedrike

Sol, Marcelo og Sheyla á Punta

Uppáhaldin mín

Núna eru fjórir dagar í SUMARFRÍ það er frekar skrýtið þar sem það er nóvember og engin próf hérna fyrir mig (og eiginlega ekki fyrir hina heldur). 

Það kom rigning og engin smá hérna um daginn. Það var aftur þessi stríðsfýlingur, haglél og þvílík læti. Og til þess að þetta eyðileggi ekki ávextina sem vaxa hér allt í kring er sprengd sprengja upp í himininn til þess að opna skýin. (skil ekki alveg hernig það er gert, en það virðist virka)

Ætla að segja þetta gott og vona að þetta hafi ekki verið of stutt fyrir ykkur (sérstaklega fyrir þig Guðmundur haha)


-Hrefna Björk


P.s. Langar til að segja hvað mér þykir vænt um ykkur systur mínar á Íslandi og sendi kossa og knús og sérstaklega á þig Kristín mín, þú átt svo miklu betra skilið!

Cervantes

Ætla aðeins að segja frá litla bænum sem ég bý í.


Hérna í Cervantes búa 10.000 manns. Það þekkja allir alla. Maður segir "hola" t.d. við alla þegar maður er úti að labba. Dæmi um hvað allir þekkja alla vel er að á laugardaginn var ég á leiðinni til Roca og við sáum slys. Þá var sem sagt kona sem hafði eitthvað slasað sig á mótórhjóli. Foreldrar Kristine þekktu konuna ekkert það vel en vissu hvar allir ættingjar hennar áttum heima. Fórum í fjögur hús til að finna þau. Mér fannst þetta mjög sérstakt. Bróðir minn var að segja að það væri miklu hættulegra að búa í Roca (100.000 manna bærinn rétt hjá) vegna þess að það væri hægt að ræna mann þar. Ég sagði þá að það væri líka hægt að ræna mann í Cervantes en hann sagði að ef einhver myndi ræna mig þá myndi hann vita hver það væri. 
Hérna er loftmynd af bænum mínum:

Húsið mitt er staðsett frekar utarlega í bænum og þess vegna þarf ég alltaf að labba frekar "langt" miðað við aðra sem er bara kostur. Skólinn er þó einungis nokkurra mínútna göngufjalægð.

Þegar maður slær nafnið á bænum mínum inn í google kemur ekkert upp, það segir soldið um hvað hann er lítill og óþekktur. Áður en ég kom hingað var það soldið fúlt að geta ekki séð hvar maður var að fara að búa næsta árið en það var bara gaman hvað það kom á óvart :)

Húsið mitt er allt öðruvísi en á Íslandi. Set hérna inn mynd af herberginu mínu:

Ég er með sérherbergi en samt með tvö rúm ef einhver vill gista. 

Húsið mitt er frekar lítið en í sama húsi búa einnig afi minn og amma. Amma mín er alveg rosalega forvitin. Eitt dæmi er þegar ég var einu sinni veik. Ég lagðist upp í rúm og var næstum því sofnuð. Kemur þá gamla og spyr "ertu sofandi" eins og það væri ekki augljóst að ég væri allavegana að reyna það. Þau hafa ekkert einka hérna fjölskyldan mín út af ömmunni sem er með nefið ofan í öllu. Tek það fram að húsið hennar er fast með húsinu mínu við búum ekki í sama rými og hún sem betur fer.

Þetta er smá sárabót fyrir hvað það var lélegt seinasta blogg. Hef fengið kvartanir þannig að þetta er allavegana eitthvað smá í viðbót. Er svo fullt búið að gerast síðan á sunnudaginn þannig að stay tuned. 

Hasta luego

-Hrefna Björk

Sæta fjölskyldan mín

Un blog corto

Jæja núna er komið að vikulegu upodate-i :)


Vikan var frekar róleg í skólanum, hópskróp á mánudaginn og starfsdagur á miðvikudaginn.


Á fimmtudaginn átti elsta systir mín hérna í Argentínu 25.ára afmæli. Þannig að til hamingju með afmælið Naty :) Við fórum þess vegna heim til hennar í afmælisveislu á fimmtudaginn. Þar mættu flestir úr fjölskyldunni og þetta var bara nokkuð gaman. Tók nokkrar myndir:

Marcelo, vinkona Naty (sem btw er búin að missa 40 kg), Naty, Juliana, Ale og mamá

Naty, Juliana og amman

Þetta er mjög normal hérna í Argentínu að hestarnir séu bara inn í miðri íbúðargötu

Á föstudaginn hittumst við vinirnir heima hjá mér og borðuðum empanadas og svo var hangað langt fram á nótt. Laugardagurinn var svo bara frekar skemmtilegur fór í bíltúr til Roca og um kvöldið fórum við í fyrsta sinn á svona stóran skemmtistað í Roca. Það var alveg fullt af fólki og mjög gaman koumum ekki heim fyrr en klukkan hálf sjö í morgun :)

Kris og ég

Ég, Krist og Sol

Marcelo og einhver gaur

Um daginn kom kona hérna í heimsókn og var mikið að spyrja hver væri munurinn á Íslandi og Argentínu og þess vegna ætla ég að byrja með svona samanburð hérn í blogginu mínu.

Barnauppeldi
Það er allt öðruvísi en á Íslandi. Um daginn var ég til dæmis út á leikvelli og klukkan var orðin hálftvö (um nótt) kemur þá ekki einhver mamma með svona tveggja og fjagara ára barn og plantar þeim við hliðina á mér í róluna eins og ekkert væri eðlilegra. Svo var bara rólað. Einnig hef ég oft séð að börn til dæmis missa dudduna sína. Á Íslandi þá er duddan soðin eða allavegana farið með það að þrífa það. Hérna hef ég tvisvar sinnum séð konur bara stinga snuðinu fyrst upp í sig og svo bara aftur upp í barnið. Svefntími. Þar sem hérna er borðað svona á bilinu 21-23 þá fara börnin mun seinna að sofa. Á meðan á Íslandi er alveg bara, barnið fer að sofa á þessum tíma annars fer allt í rugl með svefntímann. Lítil börn hérna líka drekka gos. Fékk sjokk í fyrsta asadoinu mínu þegar það var bara helt gosi í pelan hjá eins árs gamallri frænku minni. En ég verð að segja að börnin hérna eru miklu rólegri. Ekki næstum því jafn frek og íslensku börnin.


En þá er þetta bara komið, þangað til næst 
-Hrefna Björk

Marcelo og Alejandro

Doky, hundurinn hennar Sol

Uppáhaldsbróðir minn sem er lang bestur, te quiero mucho! 

Stútfull vika

Núna er loksins komið sumar í Argentínu. Nú klæðist maður stuttbuxum og hlírabol og notar sólgleraugu. Hitinn er u.þ.b. 25°-30°C og fyrir Íslending er það MJÖG mikið. 

Ég ákvað um daginn að byrja að skrifa dagbók vegna þess að þegar ég byrja að skrifa bloggin þá man ég aldrei hvað ég er búin að vera að gera...en núna ætti maður að muna allt og verður þetta þá kannski lengra blogg en venjulega.

Mánudagurinn 31.október

Þetta var venjuleagasti dagur vikunnar. Fór í skólan og við fengum að fara fyrr heim, eins og eiginlega alltaf. Svaf smá siestu og fór svo á sundæfingu og eftir það í ræktina. Um kvöldið fór ég svo heim til Kristine og ég æfði mig á klarinettið og hún á píanóið. Það gekk bara vonum framar. Þennan dag var Halloween haldið í Argentínu og maður sjá ófáa krakka vera að snýkja nammi. 

Þriðjudagurinn 1.nóvember

Ég og Kristine skrópuðum í skólann til þess að fara í tónlistarháskóla í Roca með trúnaðarmanninum okkar. Þetta var nú samt stuttur skóladagur hjá hinum en þau voru búin klukkan níu. En við fórum í tónlistarháskóla sem heitir "El Yuba" og er mjög stór skóla. Þarna er fólk að læra frá mörgum löndum og maður fær að búa frítt á nemendagörðum ef maður er að læra í skólanum. Okkur var boðið að koma og prufa að spila hérna fyrir einn kennarann. Kristine spilaði "What are words" sem var alveg ótrúlega fallegt. Ég var hins vegar ekki með neinar nótur nema af íslenskum lögum þannig að ég spilaði "Þitt fyrsta bros" og "Kvöldsigling" og það heppnaðist bara ágætlega. Kennum arinn bauð okkur að byrja í tímum hjá sér og við erum að fara að byrja á fimmtudaginn. Við myndum þá spila saman, kristine á píanóið og ég á klarinettið. Hann sagði svo að við gætum byrjað í tónlistarháskólanum í febrúar ef að við vildum og skólagjaldið er 20 pesóar á mánuði (540 kr.) og við fáum þá einkatíma og tónfræði. Aðeins ódýrara en á Íslandi haha.Um kvöldið borðaði ég Fiambre heima hjá Kris, en það er einfaldlega brauð með áleggi. Smakkaði "Gucamola" og það var ótrúlega gott. Við fórum svo út á torg að hitta vini og vorum þar til fjögur um morguninn.

Miðvikudagurinn 2. nóvember 

Þennan dag var búið að láta okkur vita að kennararnir okkar myndu ekki mæta, þannig að það var enginn skóli. Ég og Marcelo sváfum samt ekki út þrát fyrir það. Vöknuðum klukkan átta eftir fjagra tíma svefn og tókum strætó til Roca.Núna er ég búin að komast að því af hverju fólk var að segja að póstþjónustan í Argentínu er ömurleg. Ég keypti mér nefnilega Kindle (lítið tæki sem maður getur keypt bækur í og lesið) á amazon og lét senda hann til mín. Fór svo að skoða hvar hann væri stattur og sá það að hann hafði lent í Buenos Aires einum degi eftir að ég pantaði hann. En þau í Buenos Aires myndu ekki senda hann til mín nema að ég borgaði $109 (rúmar 12.500 kr.) dollara sem er það sama og ég borgaði fyrir tækið í upphafi. Það er ástæðan fyrir því að þennan morgun vöknuðum við snemma til þess að fara að borga fyrir Kindle-inn. Þannig að vonandi fæ ég hann bráðum í hendurnar. Við komum svo heim og ég sofnaði, vaknaði aftur eftir klukkutíma til þess að fara á sundæfingu. Eftir sundæfinguna komu Sol, Kris og Gianluca og við drukkum Tereré. Um kvödið horfðum ég og Krist svo á nýjan þátt af Desperate housewives.

Fimmtudagurinn 3. nóvember

Þennan dag fórum við í skólan og vorum búin snemma vegna þess að það vantaði kennara. Við þurftum samt að fara að hlusta á skólastjóran tala í rúman klukkutíma um einhverjar nefndir og atburði sem tengjast útskrift hjá fimmta bekk (ég er í fjórða bekk). Ég og Kristine þurfum að redda köku skylst mér. Um kvöldið kom bróðir mömmu og hans fjölskylda í heimsókn og borðaði Asado með okkur. Sonur hans er mesta krútt í heimi. 

Föstudagurinn 4.nóvember

Eftir skóla og hádegismat hittumst við heima hjá ömmu hennar Belen (bekkjarsystir) vegna þess að við þurftum að taka myndir fyrir verkefni í skólanum. Ég var látin leika gamla kerlingu og var látin fara í alveg hryllilegan kjól. Myndirnar komu samt vel og ég vona að við fáum gott fyrir þetta. Eftir þetta fórum við heim og drukkum tereré ásamt Belen. Á meðan var bróðir minn að mála húsið hjá ömmu sinni og afa. Um kvöldið fór ég svo bara snemma að sofa vegna þess að ég var að deyja úr höfuðverk. Örugglega vegna þess að það er orðið svo heitt og ég drekk eiginlega aldrei vatn.

Laugardagurinn 5. nóvember

Vöknuðum snemma til þess að fara til Roca. Fórum í nýja bílnum sem frænka mín var að kaupa. Vorum þar til hádegis og snerum svo aftur heim. Eftir hádegi hékk ég með fjölskyldunni hennar Kristine. Þessa helgi var verið að halda upp á afmæli Cervantes og mikil hátíðarhöld. Við fórum á torgið og drukkum maté. Um kvöldið voru svo tónleikar.

Sunnudagurinn 6.nóvember

Sváfum út og fórum svo í Asado hjá ömmunni og afanum. Eftir það þurftum við að fara að taka þátt í skrúðgöngu með AFS. Sama og við gerðum í Roca í september. Það var svo sem ágætt og mikið af fólki að horfa. Eftir skrúðgönguna löbbuðum við um básana og ég keypti mér armband í argentínsku fánalitunum með nafninu mínu. Keypti líka hlut gerðan úr tré til þess að geyma yerba og sykur sem bróðir mömmu minnar bjó til. Alveg ótrúlega flott. Um kvöldið voru svo aftur tónleikar og ein hljómsveit "La gruta" eða hellirinn var alveg frábær. Svo var líka fegurðarsamkeppni. Tvær stelpur í skólanum lentu í fyrsta og öðru sæti. Litla frænka mín og Sheyla voru svo að dansa. 

Jæja held að þetta sé bara komið gott og hendi hér inn mynum í lokin

Smá svona Arty mynd 

Ég og Kristine á tónleikunum á laugardaginn

Bróðir minn í skrúðgöngunni

Það voru fallhlífastökkvarar og læti

Bekkjarsystir mín sem tók þátt í fegurðarsamkeppninni

Fernanda áður en hún fór að dansa

Sheyla að dansa Flamengo

Ég og hjartaleikjóinn

fyrir yerba og sykur

Kveðjur frá Argentínu

-Hrefna Björk

P.s. Ég vill óksa henni Krissu til hamingju með afmælið og ég vona að þú njótir dagsins í botn og að hann verði alveg frábær :)